Η περιοχή του Λαυρίου

Το Λαύριο βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Αττικής και απέχει περίπου 50 km από την Αθήνα. Ο Δήμος Λαυρίου έχει πληθυσμό 10.700 κατοίκων εκτείνεται σε μήκος 15 km δίπλα στη θάλασσα και καταλαμβανει περί τα 42.000 στρέμματα και το μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στην πευκόφυτη περιοχή του Εθνικού Δρυμού Σουνίου. Περιλαμβάνει την πόλη του Λαυρίου, μια πόλη με πλούσια ιστορία, με βιομηχανική ταυτότητα και κουλτούρα καινοτομίας, και τους οικισμούς Θορικό, Κάτω Σούνιο, Κάτω Ποσειδωνία και Λεγραινά. Η περιοχή χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη πολλών λόφων, το υψόμετρο των οποίων, όμως, δεν ξεπερνά τα 260 m. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην περιοχή είναι αρκετά υψηλή (17,6 oC) ενώ οι επικρατούντες άνεμοι είναι βόρειοι - βορειοανατολικοί, ενισχυόμενοι κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Το μεγάλο μήκος των ακτών και ο φυσικός δρυμός του Σουνίου αποτελούν σημαντικό φυσικό πόρο, ο οποίος, σε συνδυασμό με τα σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία που βρίσκονται διάσπαρτα στην περιοχή προσφέρει πολλές δυνατότητες πολιτιστικού τουρισμού και αναψυχής. Ταυτόχρονα, η αναβάθμιση του λιμανιού του Λαυρίου, η λειτουργία της μαρίνας, η μεγαλύτερη μαρίνα ελλιμενισμού και υποστήριξης σκαφών αναψυχής στην Ελλάδα, και η μελλοντική επέκταση του Προαστιακού σιδηρόδρομου προσδίδει μια νέα δυναμική στην ευρύτερη περιοχή.  

 

Αξίζει να δείτε στην περιοχή της Λαυρεωτικής:

  • Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο

Στο ψηλότερο σημείο του ακρωτηρίου του Σουνίου βρίσκεται σήμερα το ιερό του Ποσειδώνα. Οι Αθηναίοι άρχιζαν να χτίζουν δωρικό περίπτερο ναό στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα. Ο ναός όμως δεν ολοκληρώθηκε γιατί καταστράφηκε από τους Πέρσες το 480 π.Χ. Οι Αθηναίοι δραστηριοποιήθηκαν ξανά για την ανέγερση ενός νέου ναού επί των χρόνων του Περικλή. Η κατασκευή του νέου ναού χρονολογείται μεταξύ των ετών 444-440, όταν η πόλη βρισκόταν κυριολεκτικά στο απόγειο της ακμής της. Ο νέος ναός ήταν περίπτερος με δύο κίονες μεταξύ παραστάδων σε πρόδομο και οπισθόδομο, και κατασκευασμένος εξ ολοκλήρου από λευκό μάρμαρο. Το μνημείο του θεού της θάλασσας, είναι ακόμα γνωστό στους ναυτικούς ως «Καβοκολώνες», ενώ ενέπνευσε περιηγητές, λογοτέχνες του ρομαντισμού και ποιητές. Η απίστευτη θέα προς το αρχιπέλαγος και τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα το καθιστούν αναμφίβολα ένα μοναδικό μνημείο.

  • Το Θορικό

Ο σημερινός λόφος Βελατούρι είναι το κέντρο ενός μυκηναϊκού οικισμού και του αρχαίου δήμου Θορικού. Από τον οικισμό σώζονται το ιδιόμορφο θέατρο (6ος-4ος αιώνας π.Χ.), τμήματα του οικισμού και των βιομηχανικών εγκαταστάσεων επεξεργασίας μετάλλων, ένας τετράγωνος πύργος του 4ου αιώνα π.Χ., τα νεκροταφεία και το ιερό της Δήμητρας και Κόρης. Τα σημαντικότερα μνημεία και αρχιτεκτονικά σύνολα του αρχαιολογικού χώρου είναι η Μυκηναϊκή ακρόπολη στην κορυφή του λόφου Βελατούρι και οι δύο θολωτοί τάφοι της ίδιας εποχής, όπως επίσης και το Αρχαίο Θέατρο του Θορικού (6ος αιώνας π.Χ.), ιδιαίτερα σημαντικό για την ιστορία του αρχαίου θεάτρου λόγω του ιδιόμορφου ελλειψοειδούς σχήματός του.

  • Αρχαίους οικισμούς και μεταλλευτικά έργα
Τα πλυντήρια ήταν ειδικές κατασκευές των αρχαίων μεταλλευτών, που χρησιμοποιήθηκαν στις εγκαταστάσεις του Λαυρίου για το καθαρισμό των μεταλλευμάτων. Πρόκειται για επίπεδες και ελικοειδείς εγκαταστάσεις τις οποίες γέμιζαν με νερό που συγκέντρωναν σε μεγάλες φυσικές ή τεχνητές δεξαμενές. Βρίσκονται σε περιοχές εντός του Εθνικού Δρυμού Σουνίου (Αγ. Τριάδα, Μπερτσέκο, Αγριλέζα, Μεγάλα Πεύκα, Σούριζα) αρχαία πλυντήρια, επίπεδα και ελικοειδή, τα οποία αποτελούσαν στα παρελθόν το μέσο καθαρισμού και επεξεργασίας των μεταλλευμάτων.
  • Η Σκάλα της Γαλλικής Εταιρείας στο λιμάνι του Λαυρίου

Η σιδερένια Σκάλα της Γαλλικής Εταιρείας βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του λιμανιού του Λαυρίου. Κατασκευάστηκε το 1888 για την ευκολότερη φόρτωση στα πλοία των μεταλλευμάτων με σκοπό την εξαγωγή τους κυρίως στη Γαλλία. Η Γαλλική Σκάλα, που καταγράφεται σήμερα ως έσχατο απομεινάρι των παραθαλάσσιων εγκαταστάσεων της ιστορικής CFML και των αξιόλογων λιμενικών έργων που επιτέλεσε στη Λαυρεωτική, εξακολουθεί να λειτουργεί ως τοπόσημο, και μάλιστα το ισχυρότερο της πόλης του Λαυρίου μέχρι σήμερα, καθώς και ως αναπόσπαστο τμήμα της τοπικής συλλογικής μνήμης.

  • Αρχαιολογικό Μουσείο

Το Αρχαιολογικό Μουσείο του Λαυρίου, στην άκρη της πόλης, είναι αφιερωμένο στην πολιτιστική, θρησκευτική, κοινωνική και οικονομική ιστορία της περιοχής. Η μία του αίθουσα είναι αφιερωμένη στα μεταλλεία και τη λειτουργία τους. Η δεύτερη αίθουσα, καθώς και το αίθριο, παρουσιάζουν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα από το Λαύριο, το Σούνιο και το Θορικό, που καλύπτουν όλη την αρχαιότητα - από τη Νεολιθική εποχή μέχρι την Παλαιοχριστιανική περίοδο.

  • Ορυκτολογικό Μουσείο

Στο Ορυκτολογικό Μουσείο του Λαυρίου της Εταιρείας Μελετών Λαυρεωτικής, του συλλόγου των επιστημόνων του Λαυρίου, εκτίθενται περίπου 500 κομμάτια ορυκτών και πετρωμάτων από τα περίπου 1000 της συλλογής του. Εκτός από τα ορυκτά που εκμεταλλεύτηκαν οι μεταλλευτές, στο Μουσείο εκτίθενται επίσης ορυκτά μοναδικά σε παγκόσμιο επίπεδο (νιλίτης, φιδλερίτης, γεωργιαδεσίτης Θορικοσίτης κ.ά.). Τα εκθέματα περιλαμβάνουν, επίσης, αργυρά νομίσματα του 4ου αιώνα π.Χ., μολύβδινες χελώνες από την αρχαιότητα ως τον 19ο αιώνα και εργαλεία των μεταλλωρύχων.

  • Νεοκλασικά Κτίρια

Ένας μεγάλος αριθμός απλών νεοκλασικών σπιτιών, μεμονωμένων ή σε σύνολα, κυρίως στις συνοικίες του Νυχτοχωρίου, της Αγίας Παρασκευής και γύρω από την Κεντρική Πλατεία, συμπληρώνουν την αισθητική της πόλης. Αξισημείωτο είναι το κτίριο της «Ευτέρπης». Πρόκειται για το ιστορικό νεοκλασικό κτίριο που πήρε το όνομά του από την ομώνυμη φιλαρμονική, την οποία στέγαζε από το 1893, χρονολογία κατά την οποία κατασκευάστηκε το εν λόγω κτίριο. Αποτελούσε ένα από τα δύο κέντρα της μουσικής ζωής της πόλεως του Λαυρίου.